Author Archives: macaromin

บท 24 “คำสัญญาสีแดงสด” —10 ปีก่อน แม่ของฟูกะ: ฟูกะ ไปเล่นในป่าซักหน่อยสิ อุตส่าห์ได้มาที่บ้านพักตากอากาศในวันหยุดของคุณพ่อทั้งที ฟูกะ : ไม่เป็นไรครับ อยู่ระหว่างฝึกซ้อมพอดี แม่ของฟูกะ : …..หยุดแค่วันนี้วันเดียวแหละ แม่ไม่บอกพ่อหรอกนะ เอ้า อันนี้แม่ให้ฟูกะนะ ฟูกะ : นี่มัน…..กล้องสลับลายเหรอครับ……? แม่ของฟูกะ : นี่เป็นกล้องสลับลายที่เรียกว่า teleidoscope* ตรงปลายจะมีลูกแก้วใสที่สะท้อนภาพจากวิวทิวทัศน์จากภายนอกเข้ามา สวยมากเลยนะ เพราะนิสัยของฟูกะ ทำให้ฟูกะไม่มีของเล่นเลยซักชิ้นใช่ไหมล่ะ แม่ให้อันนี้ลองเอาไปเล่นดูนะ *teleidoscope เป็นกล้องสลับลายแบบนึงที่ไม่ได้ตัน แต่ตรงปลายมีลูกแก้วใสๆ ที่จะสะท้อนภาพจากภายนอกเข้ามา แบบนี้ค่ะ (ภาพจากกูเกิ้ล) ฟูกะ:…….. ฟูกะ : กล้องสลับลายงั้นเหรอ….. เพราะแม่บอกเราก็เลยเข้ามาเล่นในป่า แต่ว่า มาเล่นกับของแบบนี้นี่มันเสียเวลาจริงๆ นะ …. เห มองเห็นวิวข้างนอกจริงๆ ด้วย โอ้ะ ต้นไม้ต้นเดียว แต่มองเห็นซ้ำกันตั้งหลายต้น เดินไปดูไปแบบนี้ ป่ารอบๆ ก็ดูเปลี่ยนไปเรื่อยๆContinue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.24”

บท 23 “การประลองครั้งที่ 5 โมมิจิและอุนไกเคียว” [ลานกว้างในป่า ฐานของเหล่าโยไค] โอนิบิ: ตกใจหมดเลย! ฟ้าผ่าเมื่อกี้ สุดยอดเลย…. จิ้งจอกเก้าหาง:……….อืม…….. โอนิบิ: มันอะไรกันนะ สงสัยจัง…..มีอะไรเกิดขึ้นตรงป่าลึกทางนู้นหรือเปล่านะ? จิ้งจอกเก้าหาง: นั่นสินะ….ว่าแต่…ตอนนี้อยู่ระหว่างการประลองรอบที่ห้านี่…. โอนิบิ: จริงด้วย! โมมิจิกับอุนไกเคียว….ใครจะชนะกันนะ….ไม่สิ ฝั่งที่ชนะน่ะต้องเป็นพวกเราโยไคสิ! อุนไกเคียว สู้ๆ–!! อย่าแพ้พวกนักดาบน้า! จิ้งจอกเก้าหาง:………มิซึจิ……….. [ลานกว้างในป่า สถานที่ประลอง] โมมิจิ/อุนไกเคียว:………… คาราสึเทงกู: เอาล่ะ การประลองรอบสุดท้ายอันเป็นที่น่าจับตามองเริ่มมาได้ซักพักแล้ว…. แต่ยังไม่ใครแม้แต่ขยับตัว…. ฟ้าผ่าเมื่อครู่ก็ไม่ตอบสนองใดๆ….ความกดดันจากสายตาที่จ้องกันเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ…. ใครจะเป็นฝ่ายลงมือก่อน? หรือจะยืนเงียบๆ กันอย่างนี้ต่อไป….!? …จึ๊ โธ่เอ้ย! ไม่ได้ดั่งใจเลย! ทั้งสองคนนั่นแหละ เริ่มสู้กันซักทีสิน่า!? ดาบนั้นแขวนไว้ประดับหรือไง? เอาสิ พุ่งเข้าไปเลย โจมตีสิ!!! โมมิจิ:…….. อุนไกเคียว ต้องขอบคุณนายจริงๆ เป็นเพราะนาย ชั้นก็เลยจำได้ทุกอย่างแล้ว การที่ชั้นกับนาย ได้มาสู้กันอยู่ตรงนี้ มันเป็นสิ่งที่โชคชะตากำหนดไว้แล้ว…. ตั้งแต่ตอนนั้นที่ชั้นยังเป็นเด็ก….ใต้ต้นเมเปิ้ลสีแดงที่เราได้เจอกันครั้งแรก อุนไกเคียว:Continue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.23”

บท 22 “รูปร่างของความผิด” [นอกเมืองฮิคาเกะมาจิ] ซานะ:…อุนไกเคียวน่ะเป็นแค่คนธรรมดา? หมายความว่า…. โฮคุโตะ: เรื่องของอุนไกเคียวน่ะช่างมันเถอะน่ะ! ตอนนี้ต้องพูดเรื่องกล้องสลับลายก่อน! ชิเซย์รู้งั้นเหรอว่าไอ้นี่มันเป็นแค่ของเล่นธรรมดาน่ะ ทั้งๆ ที่รู้ แต่ก็ไม่ได้ห้ามพวกเราไปตามหากล้องสลัยลายงั้นเหรอ…..? ชิเซย์:………… ใช่แล้วล่ะ……. โฮคุโตะ:……นาย….มันหมายความว่ายังไง….. อาซึมะ: โฮคุโตะ ใจเย็นหน่อย โฮคุโตะ:ใครจะเป็นเย็นไหวเล่า แล้วสรุปพวกเราอุตส่าห์ไปหากล้องสลับลายนี่มาเพื่ออะไร…. อาซึมะ:ช่างมันเถอะ โฮคุโตะ:……หึ อาซึมะ: ชิเซย์ หากเจ้ารู้ว่ากล้องสลับลายนี้ไม่มีพลังอันใด เหตุใดจึงไม่บอกพวกข้า ชิเซย์:…….ก็พวกเจ้า……จริงจังตั้งใจกันมากนี่นา……อืม…นั่นก็เป็นแค่ข้ออ้างล่ะนะ….เราทำเป็นปิดตาข้างนึง เพราะไม่ว่าจะเรื่องอะไร เราก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย….. ซานะ: ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวด้วย….ทำไมล่ะครับ!? ก็พวกเราน่ะ อยู่ด้วยกันตลอดแท้ๆ…. ชิเซย์: เพราะเป็นพวกเจ้านั่นแหละ เราไม่อยากให้การกระทำของเรา คำพูดของเรา กระทบหรือทำให้อะไรเปลี่ยนอะไรไป…..เรากลัว….แม้มันจะเป็นเรื่องเล็กน้อยถึงเพียงใด ต่อให้มันจะเป็นเพียงแค่ความสั่นไหวเพียงบางเบาที่ทำให้ใบไม้บนผิวน้ำขยับ… เรากลัวว่าจะมีเรื่องน่าสะพรึงกลัวเกิดขึ้นกับพวกเจ้า….เพราะอะไรก็ตามที่เราพูดหรือทำไป… อาซึมะ: ชิเซย์….เจ้า….. ซานะ:…………ทำไมถึงพูดอย่างนั้นละครับ? ตั้งแต่ผมกลายเป็นเคโมโนทสึกิและมาที่นี่ ผมก็รู้สึกโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง…จู่ๆ ก็มีพลังอย่างมหาศาล และจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างอมตะ…มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวนะครับ… แต่เพราะว่า….มีทุกคนอยู่….. ชิเซย์:……ซานะ ซานะ: ชิเซย์ซัง…..ตอนที่ได้เจอกันครั้งแรก ชิเซย์ซังลูบหลังของผมด้วยมือที่เย็นเฉียบซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น แล้วก็ให้กำลังใจผมว่าผมจะไม่เป็นไรถ้าอยู่ที่นี่…. เพราะความใจดีและมือคู่นั้นของชิเซย์ซัง….ผมถึงใช้ชีวิตอยู่ได้แม้จะเป็นที่โลกนี้Continue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.22”

บท 21 “การประลองรอบที่ 4 แบบ 3 คน” [ป่านอกเมือง ใกล้ๆ เขตเวทมนตร์] ฮานาบุสะ:…..อึก…ไม่ว่าจะฟันโดนเท่าไหร่ก็….! ……! คาซาเนะ : ….. จะฟันโดนเท่าไหร่ก็ไม่มีประโยชน์หรอก ก็เป็นน้ำนี่นา การโจมตีก็เหมือนเป็นแส้ที่ทำจากน้ำเลย มาจากทุกทิศทาง น่ากลัวจริงๆ เลยน้า เอ้า ฮานาบุสะ อย่าเหม่อสิ การโจมตีต่อไปมาจากข้างบนเต็มๆ เลยนะ “ตู้ม—-“ ฮานาบุสะ : อึก…..! มิซึจิ : …….ฮานาบุสะ…..! คาซาเนะ : ฮ่าๆๆ! ฮานาบุสะ โดนเข้าซะแล้ว…. ดาบน้ำของท่านเทพวารีน่ะ คมสุดๆ ไปเลยใช่ไหมล่ะ มิซึจิ : คาซาเนะ….หยุดเสียทีเถอะ….ถ้ามากไปกว่านี้….. คาซาเนะ : มิซึจิ…..เว้นระยะห่างออกมาแล้วโจมตีจากระยะไกลหน่อยดีกว่า ขี้เถ้าจากยันต์ไม้ที่ชั้นทาไว้บนดาบของฮานาบุสะ อาจจะยังมีผลอยู่ก็ได้…นั่นแหละ…ถอยมาแล้วก็…..โจมตีกลับไปให้เต็มที่ สุดพลังเลย! มิซึจิ : …… “ตู้ม—-“ ฮานาบุสะContinue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.21”

บท 20 “ความจริงเกี่ยวกับอุนไกเคียว” [แถวๆ นอกเมืองฮิคาเกะมาจิ] ซานะ: เย้….ทำได้แล้ว!! กล้องสลับลาย ครั้งนี้ได้มาจริงๆ แล้ว! อาซึมะ: ถ้าพวกเราลงมืออย่างสุดความสามารถก็เป็นเช่นนี้แหละ หน่วยนักดาบน่ะก็เป็นเพียงมนุษย์ ไม่มีสิ่งใดน่ากลัว… โฮคุโตะ: โม้อะไรของนาย ก็แค่ทำเป็นไปเยี่ยมฐานของพวกนักดาบแล้วก็ลอบเข้าไปแค่นั้นไม่ใช่เหรอ ซานะ: โชคดีจริงๆ นะครับที่กล้องสลับลายถูกเก็บไว้ที่นั่น! ถึงชิคิกามิที่คอยเฝ้าอยู่จะไม่ยอมถอยออกไปเลยลำบากนิดนึงก็เถอะ อาซึมะ:ชิคิกามิอาละวาด ข้าเลยต้องจับผูกเป็นโบว์ไว้กับเสาบริเวณนั้น ซานะ: แต่อาซึมะซังเก่งมากเลยนะครับ! ออกมาเป็นโบว์ที่สวยมากๆ เลยล่ะ บาลานซ์สองข้างก็พอดีกันด้วย อาซึมะ:หุหุ! โฮคุโตะ:ถ้าพวกนักดาบไม่รู้สึกตัวก็ดีหรอก…. ซานะ: ช่างมันเถอะครับ! ตอนนี้พวกเราได้กล้องสลับลายมาแล้ว ในที่สุดก็สามารถดูได้แล้วว่าความผิดของชิเซย์ซังคืออะไร ชิเซย์:……. โฮคุโตะ: ขอโทษที่ให้รอนะชิเซย์….อ้อมไปอ้อมมาตั้งนาน…. เตรียมใจแล้วรึยัง? ชิเซย์:…….. จะส่องจริงๆ หรือ… กล้องสลับลายนั่น….. โฮคุโตะ: อะไรกันเล่า มาจนถึงขั้นนี้แล้วจะมากลัวได้ยังไงกัน อุตส่าห์ได้กล้องสลับลายมาแล้วแท้ๆ ชิเซย์:……มันก็ใช่….แต่….. ซานะ: ชิเซย์ซัง…… อาซึมะ: ชิเซย์….ข้าเข้าใจว่าทำไมเจ้าถึงกลัว ไม่ว่าใครก็ไม่คงไม่อยากมองย้อนกลับไปยังกรรมและความผิดที่เคยทำไว้ในอดีต มันเหมือนเป็นการลงโทษตนเองอีกครั้ง เจ้าเก็บตัวในศาลเจ้านั้นมานานเสียจนเรื่องราวที่เกิดขึ้นมันเลือนรางจนจำไม่ได้…. การเลือกจะไม่รับรู้มันต่อไปก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้Continue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.20”

บท 19 “เป้าหมายที่แท้จริง” [ป่านอกเมือง ใกล้ลานประลอง] คาไมทาจิ: เตรียมใจไว้ได้เลย เจ้าคนร้าย! ความน่าอับอายที่ได้รับในคืนนั้น ชั้นขอคืนให้นายที่นี่ ตอนนี้! มาโดกะ:……….เฮ้อ….นายนี่เป็นโยไคที่ประหลาดจริงนะ คาไมทาจิ: ห้ะ? ตรงไหน? มาโดกะ: ก็ถ้านายรู้ว่าชั้นเป็นคนร้ายมาตั้งนานแล้วน่ะ ก็บอกทุกคนไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ? เก็บเงียบไว้ทำไมล่ะ? ทั้งเช้าวันหลังเกิดเหตุ ทั้งการประลองวันนี้ มีโอกาสเปิดโปงชั้นได้ตั้งหลายครั้งแท้ๆ คาไมทาจิ: ….หึ! จะบอกทำไมล่ะ ถ้าทุกคนรู้ว่าคนร้ายคือนาย ก็โดนพวกโยไคตนอื่นฉกตัวไปสิ มาโดกะ:โดนฉกตัว? โดยพวกโยไค? คาไมทาจิ: ก็โยไคที่โดนลอบทำร้ายวันนั้นไม่ได้มีแค่ชั้นนี่ ทุกคนก็คงอยากแก้แค้นแล้วก็หาตัวคนร้ายอยู่เหมือนกันนั่นแหละ ให้คนอื่นมาเอาตัวนายไปได้น่ะ ตลกแล้วล่ะ ชั้นต้องเป็นคนจัดการนายให้ได้ด้วยมือนี้เอง! ไม่ยังงั้นก็ไม่มีความหมาย! มาโดกะ: อะไรนะ สรุปก็คือเรื่องของศักดิ์ศรีงั้นเหรอ? ชั้นไม่เข้าใจนายเลยจริงๆ เพราะเหตุผลแค่นั้น ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ คาไมทาจิ: ทำไมจะไม่ได้! นายน่ะรู้บ้างไหม การลอบโจมตีด้วยคมดาบตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันน่ะ มันเป็นเหมือนเครื่องหมายการค้าของชั้นเลยนะ! แค่โดนมนุษย์มาทำตามก็แย่พออยู่แล้ว ดันตกเป็นเหยื่อด้วยเนี่ย….ไม่มีทาง ไม่มีทาง ไม่มีทาง ให้อภัยได้!!!! มาโดกะ: ……………เฮ้อ………… คาไมทาจิ:Continue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.19”

บท 18 “ตัวตนของผู้ร้ายคดีลอบทำร้าย” [ลานกว้างในป่า ฐานของหน่วยนักดาบ] อาโออิ: …..หัวหน้าหน่วยฮานาบุสะยังไม่กลับมาเลย…. วิ่งตามมิซึจิไปถึงไหนกันนะ? อุตะ: ทั้งหัวหน้าหน่วยคาซาเนะและมาโดกะก็ไม่อยู่เหมือนกันแฮะ อาโออิ: หัวหน้าหน่วยคาซาเนะบอกว่าจะไปตามหาหัวหน้าหน่วยฮานาบุสะนี่ ส่วนมาโดกะชั้นไม่รู้หรอก ไปเดินดูร้านค้าแถวนี้อยู่มั้ง อุตะ:อืม…. แต่ถ้าไม่รีบกลับมาการประลองครั้งต่อไปจะเริ่มเอานะ อาโออิ:เฮ้อ..ลำบากแล้วล่ะนะ อุตะ:ถึงการประลองรอบสุดท้ายแล้วสินะ….ตั้งแต่เรื่องคดีลอบทำร้าย โดนกล่าวหาว่าเป็นคนร้าย เรื่องขยายวุ่นวายใหญ่โต กว่าจะมาถึงจุดนี้ในที่สุด…การประลองรอบสุดท้าย…โมมิจิกับอุนไกเคียวงั้นเหรอ… โมมิจิต้องชนะให้ได้เท่านั้น อาโออิ:อุนไกเคียวไม่ใช่โยไคที่แข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่ใช่ระดับจิ้งจอกเก้าหางหรือมิซึจิที่ต้องเตรียมหาทางตั้งรับให้ได้เป็นหลัก…. แต่…..พวกเราไม่รู้ว่าเขามีพลังพิเศษอะไร เราอาจจะสู้เหมือนปกติได้ หรือเจ้านั่นอาจจะโจมตีแบบพิสดารคาดไม่ถึงก็ไม่รู้…คาดการณ์ไม่ได้เลย อุตะ:นั่นสินะ….มันอาจจะกลายเปนอะไรที่น่าตกใจมากๆ ก็ได้…. เหมือนการประลองแมตช์เมื่อกี้ไง อาโออิ: แมตช์เมื่อกี้…………..นี่ อุตะ แมตช์เมื่อกี้ของหัวหน้าหน่วยฮานาบุสะกับมิซึจิน่ะ มันมีแปลกๆ จริงๆ ด้วยสินะ อุตะ:…ใช่ไหมล่ะ หลังจากการประลองก็เหมือนทะเลาะอะไรกันก็ไม่รู้อีก…ชั้นน่ะรู้สึกมาพักนึงแล้ว.. ไอ้การประลองนี่ มันมีกลิ่นตุๆ แต่แรกแล้วนายว่าไหม ดูเหมือนมันมีอะไรผิดปกติ… [ลานกว้างในป่า สถานที่ประลอง] คาราสึเทงกู:เอาล่ะ มาถึงการประลองรอบสุดท้ายแล้ว!! ผู้ชนจะเป็นโยไคหรือนักดาบ…สูสีกันจนฝั่งไหนจะชนะก็ไม่แปลกอีกแล้ว… ไม่น่าเชื่อว่าการแข่งขันจะมาถึงรอบนี้ได้… เรียกว่าต่างจากที่คาดการณ์ไว้มากเลยทีเดียว ดุเดือนเลือดพล่าน น่าตื่นเต้นมากๆ! พวกเจ้าทุกคน ส่งเสียงเชียร์ให้สุดพลังเลยนะ เรามาสนุกด้วยกันไปจนจบเลยยย!!Continue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.18”

“บท 17 การประลองครั้งที่ 4 ฮานาบุสะและมิซึจิ” [เมืองฮิคาเกะมาจิ ถนนสายหลักแห่งหนึ่ง] คาซาเนะ: เอาล่ะ เรามาประชุมแผนการสำหรับการประลองครั้งนี้กัน อาโออิ/อุตะ/มาโดกะ/โมมิจิ : ครับ อาโออิ : จุดอ่อนของมิซึจิ….ในเวลาเพียงสั้นๆ แค่นี้ หาข้อมูลมาได้เยอะเหมือนกันนะครับ คาซาเนะ : ในอดีตนานมาแล้ว มิซึจิเคยอาศัยอยู่ที่โลกมนุษย์ใช่ไหมล่ะ ชั้นก็กลับไปที่โลกมนุษย์ไปนั่งหาหนังสือเกี่ยวกับตำนานต่างๆ อ่าน แล้วก็ไปตามหาดินปลุกเสกที่บูชามาแล้ว มาโดกะ : เอ๊ะ? จู่ๆ ก็กลับไปที่โลกมนุษย์เหรอครับ ได้รับการอนุญาตจากส่วนกลางแล้วเหรอ!? คาซาเนะ : หุหุ เข้มงวดจังนะ มาโดกะ : ขี้โกง ทำไมไม่พาผมไปด้วยล่ะ! อุตะ : ห้ะ? โกรธเพราะแบบนั้นเหรอ? คาซาเนะ : ด้วยความพยายามแบบทุ่มสุดตัวของชั้น ตอนนี้เราก็มีวิธีที่ชนะได้แน่นอนแล้ว อ้า~ ชั้นนี่มีประโยชน์จริงๆ เลยน้า ว่าไงล่ะ อาโออิ มองชั้นในแบบใหม่หรือยัง? จะชมชั้นก็ได้นะ? อาโออิContinue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.17”

บท 16 “เป้าหมายเดียวกัน” โฮคุโตะ : โยไคชนะ 2 ใน 3 ของการประลองเหรอ….ก็เป็นไปตามที่คาดนะ… แต่สำหรับชั้น ขอแค่ได้กำไรก็ใช้ได้ ซานะ : โฮคุโตะซัง!! อยู่นี่เองเหรอครับ โฮคุโตะ : โอ้—ซานะ! แล้วก็อาซึมะด้วย ต้องขอบคุณพวกนายนะ ทางนี้กำลังกำไรมากเลยล่ะ หลังจากนี้เดี๋ยวมาแบ่ง—- ชิเซย์ : ……………… โฮคุโตะ : ….ห้ะ!? ชิเซย์ !? ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ ชิเซย์ : …………….อ…… โฮคุโตะ : หืม? อะไรนะ? เสียงนายเบามากเลยไม่ได้ยิน ชิเซย์ : …………ยะ…….อยาก………กลับ…….ศาลเจ้า…… โฮคุโตะ : หา!? อาซึมะ : ชิเซย์…เจ้านั่นเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว….ถึงจะเป็นคนออกปากเองก็เถอะว่าอยากลงมาที่เมือง แต่สถานที่ที่มีโยไคอยู่จำนวนมาก… ชิเซย์คงไม่ได้เจออะไรเช่นนี้มานานแล้วจึงไม่เคยชิน ซานะ : ตั้งแต่ออกจากศาลเจ้ามาก็ดึงชายเสื้อผมแน่นเลยล่ะ อะเหะ…น่ารักเนอะครับContinue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.16”

บท 15 “การประลองรอบที่สอง อาโออิและโอนิบิ” [ลานกว้างในป่า ฐานของหน่วยนักดาบ] อาโออิ: กล้องสลับลายนี้เคยเป็นของของนาย? จริงๆ งั้นเหรอ… โอนิบิ : ไม่ใช่นะ! ของอุนไกเคียวตั้งหาก ก็อุนไกเคียวน่ะเล่นกับกล้องนี้ตลอดเลย ตั้งแต่ก่อนโมมิจิจะมาที่เมืองนี้อีก โมมิจิ : …………. ฮานาบุสะ : หมายความว่ายังไงหรือ โมมิจิ โมมิจิ : ไม่มีอะไรครับ ต้องขอโทษด้วยครับที่ทำให้เป็นเรื่องวุ่นวาย มันเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับงานครับ อุตะ : อืม…จะพูดไม่เกี่ยวซะทีเดียวเลยก็ไม่ได้หรอกนะ…โมมิจิก่อนหน้านี้ก็สงสัยเรื่องอุนไกเคียวอยู่ไม่ใช่เหรอ? มันเกี่ยวกับเรื่องที่นายบอกว่าอาจจะเคยหลงเข้ามาที่เมืองฮิคาเกะมาจิในอดีตหรือเปล่า? มาโดกะ/อาโออิ : ห้ะ? มาโดกะ : เรื่องอะไรกันน่ะ เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ฮานาบุสะ : โมมิจิ อธิบายเดี๋ยวนี้ โมมิจิ : แต่ว่า… ฮานาบุสะ : ถ้ามีความเป็นไปได้ว่านายเคยหลงเข้ามาที่เมืองนี้ในอดีต มันก็เกี่ยวข้องกับหน้าที่และงานของหน่วยนักดาบ เพราะคนที่หลงเข้ามาต้องถูกลบความทรงจำไปทั้งหมด แต่นายมีความทรงจำหลงเหลืออยู่ใช่ไหมล่ะ การทำงานตอนลบความทรงจำของนายละหลวมเกินไป อาจมีความจำเป็นต้องตรวจสอบดูว่ามีเคสอื่นที่เหมือนกับนายอยู่อีกบ้างไหม โมมิจิContinue reading “Ayakashi Mangekyo Karatogaokuri C.15”